ایران سرامیک | ساخت استخر سونا جکوزی

دعا و عمل

به گزارش سایت زنجانت :

تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۲/۲۵


منبع : پرسشها و پاسخهای دانشجویی؛ دفتر: ۱۴ (دعا و توسل)، ص: ۳۹

برخی می پندارند دعا می تواند به جای اسباب و علل طبیعی بنشیند و از این رو بهتر است به جای تلاش و کوشش در به دست آوردن امری یا جلوگیری از وقوع پدیده ای تنها دست بر دعا برداشت و کار را آسان کرد.

اما این توهّم است، زیرا خداوند متعال نظام هستی را بر اساس قوانین و سننی قرار داده است که نمی توان بر خلاف آن حرکت کرد.

خداوند سبحان قوانین هستی را به گونه ای وضع کرده که علل و عوامل طبیعی در پدید آمدن امری یا محقق نشدن پدیده ای دخیل اند و مجرای عادی امور از این رهگذر است، بله گاه عواملی تکوینی و غیرطبیعی امور را دگرگون می سازد ولی آن عامل یا عوامل نیز با سنن خاص و ویژه خود که خداوند متعال مقرر داشته عمل می کنند یعنی در مواردی خاص و زمینه های مخصوص نه گتره، رها و بدون نظم و قانون. مثلًا دعا یک عامل تکوینی غیرطبیعی است که تنها در شرایط ویژه و بر اساس سنن خویش عمل می کند به صورتی که قوانین عام علل و عوامل طبیعی تعطیل نشوند. بنابراین هر عاملی در جای خویش محترم و مغتنم است و نمی توان آن را با عامل دیگر تغییر داد. برای کسب درآمد و رزق زندگی باید تلاش و کوشش کرد و در کنار آن دعا نیز کرد تا این سعی به انجام رسد یا برای بهبودی بیمار باید به طبیب مراجعه کرد و از شیوه های درمان او بهره گرفت، در کنار آن دعا نیز کرد تا دارو و شیوه های درمان پاسخ صحیح و لازم خویش را بدهد.

در فرهنگ دینی، دعا و عمل در کنار یکدیگر نتیجه بخش اند و دعا با پشتوانه عمل است که به نتیجه می رسد و عمل با همراهی دعا است که به نتیجه مطلوب خویش دست می یازد. چنانکه حضرت علی علیه السلام می فرماید:

«الداعی بلا عمل کالرامی بلا وتر»[۱]؛ «آن که بدون عمل دعا کند بسان کمان دار بی زه است» یعنی همانطور که رها شدن تیر از کمان بدون زه به هدف نخواهد رسید، دعای بدون عمل نیز سرانجامی نخواهد داشت.

روایاتی که از رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و نیز امام صادق علیه السلام نقل شده است حکایتگر این حقیقت است که دعا باید قرین با عمل شود. «کسانی که دعایشان به اجابت نمی رسد.. . دعای کسی که علیه مدیونی دعا می کند که مالش را برده در حالی که شاهدی بر او نگرفته است، و دعای مردی که همسرش را نفرین می کند در حالی که خداوند او را بر طلاق همسرش توانا کرده است و دعای شخصی که در خانه نشسته می گوید: پروردگارا! به من روزی ده، در حالی که برای طلب روزی از خانه خارج نمی شود».[۲]

 

هین بجو که رکن دولت جستن است

هر گشادی در دل اندر بستن است

 

از همه کار جهان پرداخته

کو و کو می گو به حال، چون فاخته

 

نیک بنگر اندر این ای محتجب

که دعا را بست حق بر استجب [۳]

                                                                          

پی نوشت ها

[۱] . نهج البلاغه، ص ۷۹٫

[۲] . نگا: بحارالانوار، ج ۴۷، ص ۲۳۴؛ ميزان الحكمة، ج ۴، ص ۱۶۷۷، ش ۵۷۰۱٫

[۳] . مثنوى، دفتر سوم، ۲۳۰۴- ۲۳۰۲

منبع خبر :: مطالعه متن کامل

زنجان مس

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *